hüznün adı

güneş yan yatıp da, gölgeler uzarken şarka doğru
aşılmaz bir duvara çarptığında
kırılır tam orta yerinden;
hüzün

incecik bir yağmur düşer alınlara
koca bir yeşil ordu
dönüşür sararmış umutlara
nereye baksan belli belirsiz
titrek bir dalgalanma;
hüzün

göz düşer derinlere
incecik bir dere
akar aheste aheste
kanar açık yaralar;
hüzün

yanındadır dokunamazsın
elindedir tutamazsın
baksan uzun uzun
artar sızın;

adıdır, hüzün…

2009